Aanpak eenzaamheid.nl
één plek, alle informatie

Valkuilen en risico's

De lokale aanpak van eenzaamheid is goed mogelijk. Tegelijkertijd kent de praktijk verschillende valkuilen of risico’s. Zie daarvoor onderstaand overzicht, inclusief manieren waarop de risico’s vermeden of opgevangen kunnen worden.

Valkuil of risico

Strategie voor opvang of vermijding van valkuil of risico

Aandacht gaat vooral uit naar nieuwe, sympathieke ideeën en activiteiten.

Enerzijds alle initiatief waarderen, anderzijds ook een strategische koers varen en die voortdurend uitdragen: het gaat om een duurzame, effectieve aanpak. Daar hoort (vooral) ook bij het benutten en verbeteren van bestaand aanbod.

Aandacht gaat vooral uit naar ontmoetingsactiviteiten.

Deze aandacht waarderen, maar ook blijven uitdragen dat effectief aanpakken van eenzaamheid vooral betekent het aanpakken van de individuele oorzaken. Dan gaat het meestal niet direct om ontmoeting, maar om bijvoorbeeld sociale vaardigheden, zelfinzicht, mobiliteit, armoede, integratie, taal- en digitale vaardigheden of overbelasting door mantelzorg.

Er wordt vooral aan symptoombestrijding gedaan.

Zorgen voor scholing en training, zodat betaalde en vrijwillige hulpverleners zoveel mogelijk op zoek gaan naar de oorzaak en daar interventies voor voorstellen.

Er wordt aan één generieke aanpak gewerkt.

Blijven benadrukken dat maatwerk nodig is voor elk individu en dat juist meerdere soorten interventies nodig zijn om voor grote groepen mensen passend aanbod te hebben.

Er is incidenteel aandacht voor eenzaamheid (bijv. in de Week tegen eenzaamheid of rond de kerst), maar niet structureel.

Enerzijds elke aandacht voor eenzaamheid waarderen; anderzijds benadrukken dat dit vooral voor bewustwording werkt en dat blijvende inzet noodzakelijk is voor een daadwerkelijke aanpak.

Mensen verwachten snel grote resultaten en raken teleurgesteld als deze niet zichtbaar zijn.

Voortdurend aangeven dat het ook om een andere manier van samenleven gaat, die alleen geleidelijk gerealiseerd kan worden en een meerjarige aanpak vraagt.

Plannen blijven bij woorden, zonder daden.

Afspraken voortdurend concreet maken, toetsen op realiteitswaarde, draagvlak en beschikbare menskracht en middelen voor uitvoering.

Deelnemers kijken voortdurend naar  de gemeentelijke overheid om alles op te lossen en uit te voeren.

Zorgen voor de juiste mensen, die een gezamenlijke aanpak omarmen en voortdurend uitdragen.

Deelnemers blijven hangen in 'eigen belang' in plaats van het samenwerkende collectief.

Overstijgende blik stimuleren, bij werving en selectie van deelnemers hier rekening mee houden, dit dilemma benoemen en onderdeel maken van de samenwerking.

Het netwerk van deelnemende partijen wordt te groot, onbeheersbaar en niet effectief.

Hanteren van een groeimodel, werken met een kerncoalitie en werkgroepen. En voldoende menskracht beschikbaar houden voor begeleiding, ondersteuning en communicatie.

Top-down-benadering in plaats van een aanpak vanuit de samenleving.

Geleidelijk starten en partijen zélf keuzes laten maken, aansluiten bij wensen en behoeften van partijen en streven naar een verbindende, faciliterende rol in het netwerk door de gemeente.

Ontwikkeling hangt af van één persoon/ambtenaar en wordt kwetsbaar.

Actief spreiden van inzet, kennis en kunde over verschillende mensen binnen gemeente-apparaat.

Aanpak hangt af van daadwerkelijke inzet van alle betrokken individuen en organisaties.

Er een inspirerend traject van maken, dingen slim aanpakken, goed communiceren en passende ondersteuning bieden. En goed aansluiten bij de kernactiviteiten van iedere betrokkene.

Aanpak stokt na huidige college-periode.

Middelen vastleggen in langetermijnverplichtingen, vergelijkbaar met die van onderhoud van wegen en afvalinzameling.